Willem de Ruiter (in memoriam)

 

Willem de Ruiter (15 augustus 1950 – 1 september 2017)

De tijd vliegt al weer voorbij……sinds 1 september het droevige nieuws ons had bereikt dat onze (team) psycholoog en “mijn oude leermeester” Willem is overleden.

Ik kan het nog steeds niet bevatten: de wereld draait maar door, afspraken worden gemaakt, afgezegd, afgerond en nieuwe afspraken worden weer gemaakt. Onze afspraak met jou op donderdag 21 september had je via Cecile nog afgezegd toen van de ene op de andere dag was getroffen door een hersenbloeding…Die drive was ook kenmerkend aan jou: iedereen moet op de hoogte worden gesteld.

Een aantal weken daarvoor kreeg ik nog een enthousiaste mail van je dat je heerlijk aan het wandelen was. Je zat in de ‘flow’. Je kreeg er energie van en je snapte dat dat onze manier van werken (“bewegen” als hulpmiddel”) zelfs ook bij jou z’n vruchten had afgeworpen.

En toen ineens werd het donker……onze “leermeester” is niet meer…..

Willem, jouw eigengereide manier van werken en coachen, je enorme passie voor je vak, en met name het thema ‘autisme’ wist je keer op keer aan nieuwe, beginnende of gevorderde stagiaires, begeleiders, coördinatoren, ouders en vele andere belangstellenden met plezier en geduld over te brengen.

Ik heb voor de grap wel eens tegen je gezegd: “hoe bizar goed kan jij je inleven in dit autistisch spectrum? Dan moet je zelf ook wel een ‘vleugje’ er van hebben Willem.” We mochten over en weer ook eerlijke dingen tegen elkaar zeggen.

Donderdag 21 september hebben we ons teamoverleg wel door laten gaan om juist toch nog even als team stil te staan bij wat jij voor ons, maar ook vooral voor onze cliënten en ouders hebt betekend in al die jaren.

Bedankt! We missen je nu al Willem.